و نيز در كتاب توحيد از امام على بن موسى الرضا ع از پدرانش از على ع نقل شده كه فرمود : ان للَّه عز و جل تسعة و تسعين اسما من دعا اللَّه بها استجاب له و من احصاها دخل الجنة ( 1 ) . در كتاب صحيح بخارى و مسلم و ترمذى و كتب ديگر از منابع حديث اهل تسنن نيز همين مضمون پيرامون اسماء نود و نه گانه خدا و اينكه هر كس خدا را با آن بخواند ، دعاى او مستجاب است يا هر كس آنها را احصا كند ، اهل بهشت خواهد بود ، نقل شده است ( 2 ) . از پاره اى از اين احاديث استفاده مىشود كه اين اسامى نود و نه گانه در قرآن است ، مانند روايتى كه از ابن عباس نقل شده كه مىگويد : پيامبر ص فرمود : للَّه تسعة و تسعون اسما من احصاها دخل الجنة و هى فى القرآن ( 3 ) . و به همين جهت جمعى از دانشمندان كوشش كرده‌اند كه اين اسامى و صفات را از قرآن مجيد استخراج كنند ، ولى نامهايى كه در قرآن مجيد براى خدا آمده است بيش از 99 نام است ، بنا بر اين ممكن است اسماء حسنى در لابلاى آنها باشد ، نه اينكه در قرآن جز اين 99 نام ، نام ديگرى براى خدا وجود نداشته باشد . در بعضى از روايات اين نامهاى نود و نه گانه آمده است ، كه ما ذيلا يكى از اين احاديث را مىآوريم ( ولى بايد توجه داشت ، بعضى از اين نامها به شكلى كه در اين روايت آمده در متن قرآن نيست ، اما مضمون و مفهوم آن در قرآن وجود دارد ) . و آن روايتى است كه در توحيد صدوق از امام صادق ع از پدر و اجدادش از على ع از پيامبر ص نقل شده كه پس از اشاره به وجود نود و نه نام براى خدا

--> ( 1 ) و ( 2 ) و ( 3 ) تفسير الميزان و مجمع البيان و نور الثقلين ذيل آيه .